50 χρόνια Γαλλογερμανική Συνεργασία "Το τέλος της μεγάλης έχθρας - Η αρχή της ενωμένης Ευρώπης" [fr]

JPEG - 12.6 ko
Wolfgang Dold, πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα - Jean Loup Kuhn-Delforge, πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα

Στο πλαίσιο της 50ής επετείου της Συνθήκης των Ηλυσίων, η εφημερίδα TA NEA δημοσίευσε στο φύλλο της 22ας Ιανουαρίου 2013 ένα κοινό άρθρο των κ.κ. Jean Loup Kuhn-Delforge, πρέσβη της Γαλλίας στην Ελλάδα και Wolfgang Dold, πρέσβη της Γερμανίας στην Ελλάδα.

« 50 χρόνια Γαλλογερμανική Συνεργασία

« Το τέλος της μεγάλης έχθρας - Η αρχή της ενωμένης Ευρώπης »

Στις 22 Ιανουαρίου 2013 συμπληρώνονται 50 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης των Ηλυσίων. Με αυτήν την «Συνθήκη για τη γαλλογερμανική συνεργασία» ο Konrad Adenauer και ο Charles de Gaulle θεμελίωσαν τη γαλλογερμανική φιλία, μια φιλία που είναι μοναδική διεθνώς όσον αφορά το εύρος και την πυκνότητα των επαφών. Δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις των δύο κρατών που συνεργάζονται στενά. Η γαλλογερμανική συνεργασία είναι επίσης η συνεργασία της κοινωνίας των πολιτών και των απλών ανθρώπων ένθεν κακείθεν του Ρήνου.

Μισό αιώνα μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Ηλυσίων η γαλλογερμανική συνεργασία θεωρείται πλέον κάτι φυσιολογικό. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι ύστερα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η συνεργασία αυτή αποτέλεσε από πολλές απόψεις μια επαναστατική στροφή στην ιστορία των δύο χωρών. Αυτή οφείλεται αρχικά στους άνδρες και τις γυναίκες που είχαν τότε το θάρρος να κοιτάξουν μπροστά και να διδαχτούν από τις εμπειρίες του φριχτού παρελθόντος για ένα καλύτερο μέλλον. Χωρίς το όραμά τους για έναν καλύτερο, πιο ειρηνικό κόσμο, χωρίς την αποφασιστικότητά τους να μετατρέψουν το όραμά τους σε πραγματικότητα, εμείς οι επόμενες γενεές δεν θα ζούσαμε τόσες δεκαετίες τώρα με ειρήνη. Ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Γερμανοί, ούτε και οι Ευρωπαίοι.

Για αυτό το λόγο η γαλλογερμανική συμφιλίωση θεωρείται ένα σημαδιακό γεγονός της μεταπολεμικής ιστορίας της Ευρώπης. Η συμφιλίωση δεν είναι ωστόσο μια αφηρημένη έννοια για τα βιβλία της ιστορίας. Παραμένει ακόμα και σήμερα επίκαιρη στην ευρωπαϊκή καθημερινότητα. Συμβολίζει το επιτυχημένο παράδειγμα μιας πορείας μέσα στο χρόνο που εξελίχθηκε από την αιματηρή σύγκρουση μεταξύ δύο χωρών σε μια συνεννόηση σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς, μια συνεργασία προς όφελος και για το καλό των δύο χωρών, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Δεν αποτελεί σύμπτωση ότι η γαλλογερμανική συμφιλίωση εκδηλώθηκε ιδιαίτερα με τις αδελφοποιήσεις των πόλεων και τις ανταλλαγές γερμανών και γάλλων νέων. Το γαλλογερμανικό γραφείο νεότητας συνέταξε με υποδειγματικό τρόπο ένα κοινό βιβλίο ιστορίας (ένα γαλλογερμανικό βιβλίο ιστορίας). Έτσι κατέστη δυνατόν να παραμεριστούν επιτέλους οι παλιές προκαταλήψεις από τη σύγκρουση και την έχθρα του παρελθόντος και να καλλιεργηθεί το έδαφος για ένα καλύτερο και κοινό μέλλον, ανεξαρτήτως των πολιτισμικών, γλωσσικών και άλλων διαφορών μεταξύ των λαών μας.

Η γαλλογερμανική φιλία αποδεικνύει σε όλες τις χώρες που αντιμετωπίζουν συνθήκες έντασης ή ακόμα και πολεμικές συγκρούσεις με τα γειτονικά τους κράτη – ακόμα και στη δική μας ήπειρο – ότι οι συγκρούσεις δεν αποτελούν οπωσδήποτε αναπόφευκτο πεπρωμένο και ότι με επιμονή και την κατάλληλη πολιτική βούληση είναι δυνατή η μεταστροφή στην ειρήνη και την φιλία.

Η γαλλογερμανική συνεργασία βρίσκεται στον πυρήνα μιας Ευρώπης που ενοποιείται ολοένα και περισσότερο. Μιας Ευρώπης που ως χώρος ειρήνης και δημοκρατίας, κράτους δικαίου και σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου, μας φαίνεται στο μεταξύ οικεία όσο και αυτονόητη. Η γαλλογερμανική φιλία αποτέλεσε την απαρχή του μεγάλου ευρωπαϊκού εγχειρήματος με το οποίο κατορθώσαμε ύστερα από δύο καταστροφικούς παγκοσμίους πολέμους και την ερήμωση που επέφερε ένα καταστροφικό και βίαιο καθεστώς, να διασπάσουμε τον φαύλο κύκλο του μίσους, της βίας και των αντιποίνων με τα μέσα της συμφιλίωσης, της συνεργασίας και του διαλόγου. Έτσι η επέτειος αυτή δεν είναι μόνο ένα γαλλογερμανικό γεγονός, αλλά επιπλέον ένα ευρωπαϊκό γεγονός. Για αυτό και θέλουμε να το γιορτάσουμε μαζί με τους έλληνες φίλους μας.

Ο γάλλος υπουργός εξωτερικών Robert Schuman ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της γαλλογερμανικής συμφιλίωσης και της ευρωπαϊκής ιδέας, ο οποίος διατύπωσε το όραμά του στις 9 Μαΐου 1950, δηλαδή ακριβώς πέντε χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ως εξής:

« Η Ευρώπη δεν μπορεί να συγκροτηθεί με μια και μοναδική κίνηση, ούτε με μια απλή συνένωση: Θα αναδυθεί μέσα από συγκεκριμένα γεγονότα, που θα δημιουργηθούν από μια αλληλεγγύη των πράξεων. Η ένωση των ευρωπαϊκών εθνών προαπαιτεί την εξάλειψη της προαιώνιας αντιπαλότητας μεταξύ της Γερμανίας και της Γαλλίας. Το εγχείρημα που ξεκινά, πρέπει να περιλαμβάνει πρωτίστως τη Γερμανία και τη Γαλλία».

Τα λόγια αυτά δεν έχουν χάσει έως σήμερα τη δύναμη και τη σημασία τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει «κατασκευαστεί» και δεν είναι «ολοκληρωμένη». Η εμβάθυνσή της βρίσκεται μπροστά μας, πρέπει να την ισχυροποιήσουμε, ώστε να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης χρέους. Η εμβάθυνση δεν πρέπει ωστόσο να είναι μόνο οικονομική, αλλά και πολιτική. Το διακύβευμα εδώ δεν είναι το κοινό μας νόμισμα, αλλά οι κοινές μας αξίες. 50 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Ηλυσίων τα γεγονότα στην Ευρώπη και τον κόσμο επιβεβαιώνουν ότι χρειαζόμαστε περισσότερη και όχι λιγότερη Ευρώπη.

Η επιστροφή στα στενά εθνικά όρια, πράγμα που σε περιόδους κρίσης μοιάζει συχνά με βολική διέξοδο, οδηγεί στην πραγματικότητα σε αδιέξοδο. Οι παλιές συνταγές έχουν πλέον ξεπεραστεί. Καμία χώρα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει μόνη της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των ιδεών και των προτύπων διαβίωσης. Το γεγονός ότι η Ευρώπη κατόρθωσε μετά από δύο παγκοσμίους πολέμους, που επέφεραν την απόλυτη καταστροφή, να αντλήσει νέα ελπίδα και να δεσπόζει σήμερα ως το πρότυπο μιας ειρηνικής συνύπαρξης κρατών σε έναν ενιαίο χώρο ελευθερίας και δημοκρατίας, το οφείλουμε στη μεγάλη Ευρωπαϊκή Ιδέα, στις απαρχές της οποίας υπήρξε η γαλλογερμανική φιλία.

Εμείς οι Ευρωπαίοι μπορούμε να είμαστε περήφανοι για ετούτο τον απολογισμό. Για πολλούς ευρωπαίους πολίτες η επιτυχία αυτή μοιάζει εν μέσω της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους να μην έχει χειροπιαστά οφέλη. Πρέπει να ξεπεράσουμε την κατανοητή αυτή ανασφάλεια. Οι ενίοτε έντονες αντιπαραθέσεις για το σωστό δρόμο που θα μας βγάλει από την κρίση του κοινού μας νομίσματος, δεν πρέπει να θολώνουν το βλέμμα μας όσον αφορά την επιτυχημένη πορεία της Ευρώπης.

Η Ευρώπη δεν είναι το πρόβλημα, αλλά η λύση. Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Η Ομοσπονδιακή Καγκελάριος κ. Άνγκελα Μέρκελ το διατύπωσε στις 10 Δεκεμβρίου 2012 επ’ ευκαιρία της απονομής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως εξής:

« … το Ευρώ είναι κάτι παραπάνω από ένα νόμισμα, γιατί το διακύβευμα παραμένει εν τέλει πάντα και πρωτίστως η πρωταρχική ιδέα, η Ιδέα της Ευρώπης ως μιας κοινότητας ειρήνης και κοινών αξιών. Έξι δεκαετίες ειρήνης στην Ευρώπη, είναι για εμάς που ζούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα μεγάλο διάστημα. Για την παγκόσμια ιστορία είναι ωστόσο μόνο το κλάσμα ενός δευτερολέπτου. Για αυτό και δεν πρέπει να λησμονούμε ποτέ ότι για αυτήν την ειρήνη, για τη δημοκρατία και την ελευθερία πρέπει να εργαζόμαστε, να μοχθούμε και να προσπαθούμε κάθε φορά εκ νέου ».

Ο γάλλος Πρόεδρος κ. Ολάντ υπογράμμισε στα πλαίσια της εκδήλωσης μνήμης για τη Γαλλογερμανική Συμφιλίωση στις 8 Ιουλίου 2012 στη Ρεμς : « Οι χώρες μας είναι οι ιδρυτές πατέρες της σημερινής Ευρώπης, της οποίας και μόνο η ύπαρξη συμβολίζει μια εξαιρετική νίκη της ειρήνης επί της βίας, μια νίκη της δύναμης της θέλησης επί της υποταγής στη μοίρα, μια νίκη της ένωσης επί του εθνικισμού. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι πλέον το ερώτημα της ανασυγκρότησης, αλλά αυτό της αλλαγής: της μετάβασης από έναν κόσμο σε έναν άλλο, από τη μια κοινωνία στην επόμενη, από τη μια εποχή στην επόμενη εποχή, μια βιομηχανική, οικολογική και ενεργειακή αλλαγή, για την οποία πρέπει να προετοιμαστούμε μαζί ».

Η 50ή επέτειος της Συνθήκης των Ηλυσίων στέλνει λοιπόν ένα μήνυμα προς όλους τους Ευρωπαίους και ως εκ τούτου και στους έλληνες εταίρους μας: ότι η ενωμένη Ευρώπη αποτελεί το κοινό μας μέλλον και ότι από τις 22 Ιανουαρίου 1963 και ύστερα η αλληλεγγύη δεν αποτελεί ένα κενό σύνθημα. Διότι η Ευρώπη δεν είναι ένα αφηρημένο, αλλά ένα ζωντανό ιδανικό, το οποίο έχει πάντα να προσφέρει κάτι στους ανθρώπους, πόσο μάλλον σε καιρούς κρίσης.

Υπό αυτή την έννοια η Γερμανία και η Γαλλία υποστήριξαν την Ελλάδα από την αρχή της κρίσης σε μέγιστο βαθμό – και όχι μόνο οικονομικά. Ειδικοί και πραγματογνώμονες από τις δύο χώρες μας και από πολλά άλλα ευρωπαϊκά κράτη εργάζονται μαζί με τους έλληνες εταίρους, ώστε να υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τις ελληνικές προτεραιότητες. Μια ισχυρή Ευρώπη χρειάζεται μια ισχυρή Ελλάδα. Για το λόγο αυτό η επιτυχία της πορείας αυτής βρίσκεται στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού μας ενδιαφέροντος.
Ακόμα κι αν το 2013 η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι αναμένουν μεγάλες προκλήσεις, είμαστε αισιόδοξοι: Η Ευρώπη έχει ξεπεράσει πολλές κρίσεις. Και από αυτήν θα βγει ενισχυμένη ».


Δείτε ακόμα

- στην ιστοσελίδα της πρεσβείας της Γερμανίας στην Ελλάδα / πρωτότυπο άρθρο στα ελληνικά :
"Επέτειος 50 χρόνων για τη γαλλογερμανική Συνθήκη των Ηλυσίων
την απαρχή του μεγάλου ευρωπαϊκού εγχειρήματος ειρήνης" διαβάστε...

- όλη η επικαιρότητα της 50ής επετείου της Συνθήκης των Ηλυσίων στην ιστοσελίδα του γαλλικού Υπουργείου Εξωτερικών : «Εορτασμός της 50ής επετείου της Συνθήκης των Ηλυσίων (21 και 22 Ιανουαρίου 2013)»

δημοσίευση 08/04/2016

Αρχή σελίδας